W życiu zakonnym oprócz modlitwy ważne miejsce zajmuje praca – fizyczna i umysłowa. Praca uszlachetnia człowieka, przez nią bowiem współdziała on w uzupełnianiu dzieła stworzenia Boskiego. Zgodnie ze ślubowanym ubóstwem, które z pracy żyć każe, siostry cenią każdą pracę nie tylko jako źródło utrzymania, ale także jako źródło osobistego uświęcenia i formę apostolstwa.

Ożywione duchem apostolskim, należącym do istoty życia chrześcijańskiego, które w duchowości karmelitańskiej wyraża się przede wszystkim w apostolstwie wewnętrznym przez modlitwę, umartwienie i ofiarę, rozwijają także określoną działalność zewnętrzną jako katechetki, zakrystianki, opiekunki charytatywne.

Od samego początku kiedy siostry przyjechały na ziemię imielińską podjęły pracę duszpasterską zgodnie z celem i duchem zgromadzenia jako katechetki, zakrystianki i opiekunki charytatywne w kościele parafialnym pw. Matki Boskiej Szkaplerznej. Pracę te kontynuują po dzień dzisiejszy.