Dom Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus w Imielinie – pierwszy na ziemi śląskiej - został założony w 1968 roku staraniem Heleny Wróbel i Barbary Ryszki, sióstr III Zakonu Karmelitańskiego. Obie w okresie II wojny światowej bardzo związały się z Zakonem Karmelitów Bosych w Wadowicach, który w tamtym czasie często nawiedzały. Ich pragnieniem było, aby na terenie Imielina powstał klasztor karmelitański.

Pisze jedna z nich w swoich notatkach:

”Pragniemy ofiarować to z miłości do Jezusa i Maryi, na chwałę i uwielbienie Boga za wszystkie dobrodziejstwa nam udzielone przez św. Józefa”.

W 1947 roku rozpoczęły prace związane z budową domu. Właściciel terenu, dowiedziawszy się, że ma on być przeznaczony dla Zgromadzenia, teren podarował nieodpłatnie. Budowany był głównie z własnych środków fundatorek – skromnych rent kolejowych oraz z ofiar składanych przez miejscowych mieszkańców. Trzeba podziwiać ich odwagę i męstwo. Brak finansów zmuszał fundatorki niejednokrotnie do sprzedawania niektórych sprzętów, a nawet odzieży na ten cel. Nie szczędziły też swoich sił fizycznych pracując ofiarnie przy budowie. W 1955 roku zamieszkały już w częściowo wykończonym domu. Przez wiele lat mieszkały same. Dopiero w 1965 roku została dokonana darowizna działki, na rzecz Elżbiety Marii Dutkiewicz (czyli naszej siostry Bartłomiei) w zamian za prawo dożywotniego utrzymania. Dom w Imielinie został oficjalnie erygowany 25 czerwca 1968 r., a kaplica pod wezwaniem Matki Bożej Szkaplerznej została poświęcona 16 lipca tego samego roku. Poświęcenia dokonał O. Anzelm Gadek, Założyciel Zgromadzenia. W uroczystościach brał udział ks. Proboszcz Ignacy Rembowski oraz przełożona generalna- M. Cecylia od Matki Bożej Anielskiej. Fundatorki mieszkały wraz z siostrami przez ponad 20 lat. Pani Helena Wróbel zmarła 12 grudnia 1979r, a Barbara Ryszka 10 lat później 19 lipca 1989r. Obie leżą w grobie na cmentarzu imielińskim.